Over klassieke homeopathie

Geschiedenis en principe van gelijksoortigheid

Homeopathie is geen nieuwe geneeswijze. Het beginsel van de homeopathie was reeds lang voor onze jaartelling bekend. Zo maakte bijvoorbeeld de befaamde Griekse geneesheer Hippokrates er melding van. Toch is de naam homeopathie vooral verbonden aan de Duitse arts Samuel F.C. Hahnemann (1755-1843), die het principe aan het eind van de achttiende eeuw herontdekte.

Teleurgesteld als hij was in de toenmalige geneeskunde trok Hahnemann zich terug in studie van de theorieën omtrent gezondheidsleer. Hij experimenteerde met de mogelijkheid, een aandoening te behandelen met een gelijkend middel, dat wil zeggen: een middel dat de klachten oproept die lijken op de ziekte die men wil genezen. Tijdens deze proefnemingen kwam hij er achter dat een bepaalde bewerking, door middel van verdunnen en krachtig schudden, de werkzaamheid van het preparaat verhoogde, terwijl de schadelijke nevenwerkingen verminderden. Hij noemde deze methode "Homoöpathie", afgeleid van de griekse begrippen homeos (gelijkend) en pathe (lijden).
De kern van de homeopathie is de regel van het gelijkende (in het Latijn: Similia similibus curentur). Van ieder middel is een geneesmiddelbeeld bekend. De homeopaat brengt het totale individuele klachtenbeeld in kaart en zoekt het middel met het gelijkende geneesmiddelbeeld erbij. Gewerkt wordt met slechts 1 middel tegelijk.

Mogelijkheden

Met homeopathie kunnen zowel klachten van geestelijke als lichamelijke aard behandeld worden. Zolang er geen definitieve veranderingen in het lichaam hebben plaatsgevonden, zoals een beenamputatie, is herstel een reële mogelijkheid.

Ontwikkeling

Dierproeven zijn voor de klassieke homeopathie overbodig. Het geneesmiddelbeeld is hoofdzakelijk ontleend aan proeven, gedaan door duizenden vrijwilligers. Nog steeds worden er op deze manier nieuwe middelen ontwikkeld.

Wetenschappelijk onderzoek

Wetenschappelijk onderzoek met betrekking tot homeopathie toont keer op keer aan hoe effectief deze geneeswijze kan zijn. Vele honderden publicaties hebben dit de afgelopen jaren bevestigd. Veel verslagen van deze publicaties verschenen ook in tijdschriften in de reguliere geneeskunde. Toch blijft de waardering vanuit deze sector beperkt. Het homeopathische middel bevat volgens de traditionele theorie geen werkzame stof. En omdat het principe van een "onstoffelijk" geneesmiddel nog geen bestaansrecht wordt gegeven, vervalt in deze visie de geldigheid van het meeste onderzoek. Regelmatig voldoet onderzoek niet aan de norm. Bewezen is echter, dat veel van het onderzoek de toets der kritiek, ook statistisch, wel degelijk kan doorstaan. In de diergeneeskunde is eveneens werkzaamheid van homeopathische preparaten aangetoond.

Waardering wereldwijd

Klassieke homeopathie is populair. Volgens NIPO-gegevens staat homeopathie hoog in de publieke waardering. Jaarlijks vinden in Nederland meer dan twee miljoen homeopathieconsulten plaats. Ook in andere delen van de wereld staat homeopathie sterk in de publieke belangstelling. De Wereld Gezondheids Organisatie rapporteerde onlangs gunstig over homeopathie. Het Britse koningshuis heeft een homeopaat als hofgeneeskundige in dienst. En in India en Ghana is de homeopathie door de overheid wettelijk erkend.

De Internationale Organisatie "Homeopaten zonder grenzen" leidt plaatselijk mensen op over de gehele wereld, onder andere op de Balkan, in Afrika, Azië en Zuid-Amerika. Voordeel is daarbij ook dat homeopathie een uiterst goedkope geneeswijze is.